Eilf Öğretmen

Hakkın müdafaasını başkasına bırakmak, kendi alçaklığını ilân etmekdir! O alçaklardan değilim, olmayacağım da. Hak ve hakikati haykırmaktan korkup zillet içinde bir hayata yapışmaktansa, her türlü bedeli de ödeyerek ölmeyi tercih ederim. Bu ülkenin son bir asrında iftihar edebileceği, kendisine âid tek bir kahraman, tek bir değer varsa; o da Bediüzzaman Said-i Nursi Hazretleridir. Cumhuriyet maskesi […]

Bediüzzaman Said Nursi’nin yanında bütün iddialarınızı ister istemez kaybediyorsunuz; hiçbir şekilde onu aşamayacağınızı, daha iyi bilemeyeceğinizi, daha büyük olamayacağınızı şaşkınlık ve hayranlık içinde farkediyorsunuz. Ama bu, sizi asla rahatsız etmiyor, asla kıskanmıyorsunuz. Zirâ, onun sadece sizden değil, muasırlarının tamamından farklı, tamamından başka, belki tamamından büyük olduğunu görüp, bir bakıma teselli buluyorsunuz. Kendinizin çok küçük değil,

Her hayatın, her insanın bir semeresi vardır; olmalı. Ben, hayatımın semeresi olarak Üstad Bediüzzaman’ın hayatını anlatan KUTUB YILDIZI roman serisini görüyorum. Çetin bir işe teşebbüs ettiğimi, her geçen gün daha iyi anlıyorum. Hiç başlamadan bu güçlüğü farkedip bütünüyle ihata edebilseydim, teşebbüs eder miydim? Emin değilim… Bütün vaktinizi, bütün imkânlarınızı, bütün ruhunuzu, bütün zihninizi isteyen bir

Üç beş ay önce, bir Pazar sabahıydı; evde dinleniyordum. Erken olduğunu düşündüğüm bir saatte telefonum çalınca irkildim. Arayan oydu: Nureddin Abi, emsâlim ve benden sonraki Adıyamanlı bütün Nur Talebelerinin abisi. Soy ismi mi? Bir soy ismi vardı elbet, ama hatırlamıyorduk, bizim için soy ismi “Abi” idi. İstirahat ettiğimi hissetmesin diye, sesime olabildiğince bir canlılık vermeye